متأسفم برای کسانی که تمام اعتبار و آبروی کازرون را به بازی گرفتند

[ad_1]

بسیار متأسفم برای کسانی که در یک بازی بچه­ گانه و از سر لجاجت­ های کودکانه تمام اعتبار و آبروی کازرون را با ۲۰۰۰ سال تاریخ و هویت به بازی گرفتند و چنان نام شهرمان را بر سر زبان­ ها انداختند که نگو و نپرس…

pooladi200به قلم آقای محمودرضا پولادی: اگر تاریخ چند صد ساله شهر و دیارمان را ورق بزنیم همیشه به جنبه­ های مثبت و  بارزی از ویژگی­های برجسته شخصیتی مردمان این دیار برخورد می ­کنیم. از روحیه­ ی مهمان نوازی گرفته تا روحیه­ ی سلحشوری، از روحیه­ ی کار و تلاش گرفته تا قناعت و ساده زیستی و…

آری جنبه­ های مثبت اخلاقی و فرهنگی مردمان شهرمان یکی دو تا نبوده و مستندات تاریخی گواه این مدعاست. لقب»دِمیاط عجم« برای کازرون گواهی است بر شمّ اقتصادی بالای مردم و تجار این دیار و احترم و اعتبار بازرگانان کازرونی در شام و عراق و هند و مصر و…

وقتی می­ خوانیم که بار بازرگانان کازرونی را چشم بسته می­ خریدند، یعنی اعتماد و اطمینان کامل­ به درست­کاری و صداقت و پاکی مردمان این دیار داشته ­اند. وقتی در تاریخ، ناممان را با نام حضرت سلمان و شیخ ابواسحاق و شیخ امین ­الدین و … مترادف می­ کنند یعنی اوج بلوغ فکری و رشد اندیشه ­های عرفانی در این شهر.

وقتی حاج کاکا حسین کازرونی مغز بزرگ اقتصادی ایران کل بازار اصفهان را در ید قدرت خود می­ گیرد این به معنای نبوغ ذاتی ما کازرونی­ ها در امر اقتصاد و تجارت است. وقتی سردار بزرگ مبارزه با استعمار در جنوب ناصر دیوان بزرگ از این خاک پر گهر زاده و پرورش می­ یابد، یعنی روحیه­ ی سلحشوری و حق طلبی در وجود مردمان ما بوده و هست. وقتی در هشت سال دفاع مقدس ۱۱۰۰ لاله پرپر تقدیم میهن عزیز نمودیم یعنی اوج رشادت و شجاعت و از خود گذشتگی در میان یک یک خانواده­های کازرونی موج می ­زند، وقتی نخستین جرقه ­های انقلاب اسلامی از شهر کازرون شروع می­ شود و آن­گاه که نام کازرون در تاریخ انقلاب هم­ ردیف با نام قم و تبریز آورده می­ شود، یعنی کازرون و مردمانش حق بزرگی بر گردن تاریخ ایران زمین دارند. وقتی کازرون عزیز بزرگ­ترین میراث تاریخی ایران زمین یعنی مجموعه ­ی تاریخی بیشاپور و نقش برجسته­ های ساسانی تنگ چوگان را به عنوان مدال افتخار بر گردن دارد، یعنی مردم این شهر اصالت و هویت دارند و نمی ­توان به سادگی با آبرو و اعتبار چند صد ساله­ ی مردمانش بازی کرد.

بسیار متأسفم برای کسانی که در یک بازی بچه­ گانه و از سر لجاجت­ های کودکانه تمام اعتبار و آبروی شهری را با ۲۰۰۰ سال تاریخ و هویت به بازی گرفتند و چنان نام شهرمان را بر سر زبان­ ها انداختند که نگو و نپرس.

در این بیش از یک دهه که قلم به دست گرفته­ ام و در باب شناسایی هویت ملی و فرهنگی شهرم نوشته ­ام، بارها و بارها بر لزوم وحدت و یک­دلی میان مردم و به خصوص میان مسؤولان سخن گفته­ ام اما متأسفانه این اختلافات این قدر ادامه یافت تا این­که سر از برنامه ­ی تلویزیونی شبکه­ ی ۳ سیما درآورد و طوری ملعبه­ ی دست مجری جوان و کم اطلاع آن شبکه شدیم که نتوانستیم سر بلند کنیم. آری از ماست که بر ماست. وقتی قدر موقعیتی را که مردم به ما بخشیده ­اند نمی­دانیم، وقتی حرمت لباسی را که بر تن داریم نمی­دانیم. وقتی درک درستی از مقام و موقعیت خود نداریم، وقتی قصد گروکشی از هم داریم، وقتی آتش کینه وانتقام جویی در وجودمان زبانه می­کشد، وقتی بر روی همه­ ی افتخارات تاریخی­ مان چشم می­ بندیم، وقتی خصلت­ های ارزشمند بزرگان و نیاکان­ مان را فراموش می­ کنیم، وقتی که دلاورمردی برادران­ مان را نمی­ بینیم، باید هم که بر طبل جدایی بکوبیم و ساز ناکوک، کوک کنیم. باید که رقیب را در نظر دیگران خوار کنیم. آن هم به هر قیمتی و به هر بهایی، هر چند گزاف.

مطمئنم کازرون و مردمان فهیمش از کسانی که آبروی شهرشان را فدای مطامع شخصی خود نموده ­اند، برائت خواهند جست.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *